Wiem, że dawno mnie tu nie było, ale pochłonęło mnie życie "na co dzień".
Kwiaty wciąż we mnie kwitną. Znajduję je w śniegu, pomiędzy łąkami. Nie czuję smutku, ani nawet o nim nie myślę od ponad dwóch lat. Czuję, że ten czas jest właśnie czasem, którego wspomnienie będzie mnie ogrzewać od środka, jeśli nadejdzie mróz.
Wszystkiego dobrego, wiosennego dla Was, choć wiem, że do wiosny jeszcze trochę!
